"bir film seyredersin hayatın değişir" diyordu slogan da sanırım.. tam da öyle olmadı aslında bir tiyatro seyrettim balyoz yemiş gibi oldum. hayatımın kayıp olan kısmını unuttuğum kısmını hatırlattı bana. unuttuğum duyguları, hasretleri, gözyaşlarını, çoşkuyu.. ağlamayı ne kadar özlediğimi fark ettim.. şöyle içimi döke döke.. pişmannım diye diye. Allahım beni bana bırakma.. hayatımın 6 yılını silip 6 yıl öncesinden devam etmek istiyorum her şeye.. ben pişmanım keşke yapmasaydım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder