hep mutluluk yok zaten ama hep mutsuzluk var.
...
ne dünyaya ne ahrete hayrım var artık. çöp torbası gibi kapıya koymalılar beni. içim bom boş, içim dop dolu.
ateş biriktiriyorum her gün iki dünyalık. hem burada hem orada yanmalık.
sonbahar yaprakları gibi iradesizim. her rüzgar yerimden ediyor beni. düşüyorum, sürünüyorum, parçalanıyorum.. bir tek annemi arıyorum. her şeyini arıyorum. sinirli bakışını, sevişini, sarışını..
anne şefkatin lazım gücüm yetmiyor.. ölecek gibi oluyorum anne kalbim sanki çok geliyor. ben kime çektim anne neden böyle güçsüzüm?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder