keşke yapmasaydım..

"bir film seyredersin hayatın değişir" diyordu slogan da sanırım.. tam da öyle olmadı aslında bir tiyatro seyrettim balyoz yemiş gibi oldum. hayatımın kayıp olan kısmını unuttuğum kısmını hatırlattı bana. unuttuğum duyguları, hasretleri, gözyaşlarını, çoşkuyu.. ağlamayı ne kadar özlediğimi fark ettim.. şöyle içimi döke döke.. pişmannım diye diye. Allahım beni bana bırakma.. hayatımın 6 yılını silip 6 yıl öncesinden devam etmek istiyorum her şeye.. ben pişmanım keşke yapmasaydım..

mutsuzluk

hep mutluluk yok zaten ama hep mutsuzluk var.
...
ne dünyaya ne ahrete hayrım var artık. çöp torbası gibi kapıya koymalılar beni. içim bom boş, içim dop dolu.
ateş biriktiriyorum her gün iki dünyalık. hem burada hem orada yanmalık.
sonbahar yaprakları gibi iradesizim. her rüzgar yerimden ediyor beni. düşüyorum, sürünüyorum, parçalanıyorum.. bir tek annemi arıyorum. her şeyini arıyorum. sinirli bakışını, sevişini, sarışını..
anne şefkatin lazım gücüm yetmiyor.. ölecek gibi oluyorum anne kalbim sanki çok geliyor. ben kime çektim anne neden böyle güçsüzüm?

ÜŞÜYORUM HANCI ATIMI HAZIRLASIN

böylece bir bahçe koruyor beni

azarlanmış bir çocuk olmaktan

ve benim yüzüm en yakın handır

yorgun üşümüş yolculara

han!

sanki herkes

ne getiriyor yolculuklardan

varsın selamımı almasın saçaklar

alnım bayat bir somun gibi dağılsın

ben ki yalnızca aspirinle geçirdim bütün bir ortaçağı

ÜŞÜYORUM HANCI ATIMI HAZIRLASIN.

atakan yavuz

göçmen

dumanlar kovalar şehrin uzaklaşan kuşlarını

her yanımda narin bir kalp ağrısı başlar sonra

her yerde içi burulan kalabalıklar yaklaşır bana

önce nasıl öleceğim konuşulur kulaktan kulağa

sonra ıslanıp uçar yorgun bir kelebek

oysa akşam yaklaşmış

uyumuştur ufuktan yatağına dönen sarı benek



ben zaten yaşarken

boyum kadar taşlamıştım kendimi

taşımı şimdi kaybettim bulamam

artık bulamam bu şehirde seni



selim erdoğan

. 3 tane

kaybedecek birşeyi olmayan insanların cesareti var yüreğimde.. hazırım yakmaya bütün gemilerimi. bekleyeni olmayanların acısı gözlerimde ve kül rengi dünya.. denizler bile ıslak bugün.. herşeye ıslandım iliklerime kadar ve herşeyden vazgeçtim iliklerime kadar .. büyük bir yalancıyım artık ben. kendi yalanına inanmaya çalışan büyük bir zavallı. yalanlarla kurduğu dünyayı gerçeklerle anlamaya çalışırken kendi yalanına inanmak zorunda kalan koca bir yalancı. 
ağlasam bitecek herşey.. omuzlarımda taşıyorum bulutlarımı. ben o kadar güçlü değilim diyorum, yine yalan söylüyorum. ben ne kadar güçlüyüm bilmiyorum. 
annem bilir.. şimdi sokulup koynuna ne kadar ağlamak istediğimi bildiği kadar bilir annem herşeyi.. 

zor zamanlarda yaşamak

Fiyakalı hayallerim kurtaramıyor günü.. Çaresiz ve çok zaman kenardan bakıyorum hayatımın akışına. Elma dersiniz çıkarım belki ama armut demeseniz de dışarı başımı uzatacak cesaretim yok. Yenilgiyi kabul etmiş olarak başladığım bir hayatın faturasını kime keseyim? Hesabını kime sorayım? Suçlamıyorum kimseyi.. kim ne yapabilir ki? içimde taşıyorum yalnızlığımı nereye gidersem hep şuramda. Gerçekleşmeyen hayallerim ve vazgeçişlerimin yanında..

İnsanların kardeş olacağı günü bekliyorum. çok bekleyeceğimi biliyorum.. bu son fiyakalı hayalim bundan da vazgeçersem neye tutunur nasıl yaşarım? 

en çok pişmanım

epey üzgünüm

pişmanlığım olmasa çok derdim

çok olmamalıyım

çok sık çok oluyorum

kafamı dağıtmalıyım 

mesela bir balyozla

senden daha şiddetli dağıtmalıyım

ne sen değişirsin ne ben

böyle kahır kahır 

böyle bağır bağır yaşar gideriz

sevginin gücü yetmez buna 

düzeltici değil dağıtıcıdır zaten o

zaten de ben üzgünüm

çok olmamak için az üzgünüm

ama çok pişman...

para etmeyen cümleler kuruyorum

Havai fişekler patlıyor şehirde

Sanıyorum vuracaklar kalbimi

parça parça aydınlık yağıyor

ummuyorum..

sürekli aydınlığın olmadığını öğrendim

sanırım öğrendim..

para etmeyen cümleler kuruyorum

kaygısız başıma kaygı oluyorum

karşılığı yok hiç kimsede ve hiçbir yerde..

sadece beni acıtan cümlelerim var

yanacak ne çok şey var

ne çok ateş biriktirmişim

ne çok yanılmışım ne çok..

ahh…

geri getiremeyeceğim huzur..

sahi nasıl bir şeydi?

Ben çok unuttum onu

En çok unuttum onu

Çok ateş var hissetmiyor beynim, vücudum, kalbim

Bir çıkarsam buradan da bir çıkarsam..

Yok böyle bir ihtimal yok biliyorum

Allaha havale artık ne varsa

…

arkaya bakmadan koşmak

deliler gibi

ipini koparmış hayvanlar gibi

arkadan atlılar kovalıyor gibi

kaçmak kaçmak kaçmak..

son çare gibi koşmak

düşene kadar 

kanayana kadar ayaklar

intihar eder gibi koşmak

bize kesilmiş rolü oynamaktan kurtulana kadar koşmak

benim olsaydı bu hayat böyle mi olurdu?

benim olmayan bu hayattan kurtulana kadar kaçmak

arkadan gelenlere taşlar atarak

küfürler savurarak

son nefesi özgür almak için

herkesten kurtularak koşmak koşmak koşmak,,

uçurumun kenarına kadar koşmak

göğe bakarak bir derin nefes almak en özgüründen

ve uçmak özgürlüğe ve huzura..

rüya-2

bilinçaltımı satmak istiyorum üstüne para vererek. her gece rüya görüp deli gibi ağlamaktan sinirleri harab olmuş bir şekilde uyanmak çok sıkıcı. hem neden arada bir değil de bir başlayınca dizi film şeklinde görüyorum ben bu rüyaları..
dur bakalım bu gece ki bölümde neler seyredip ağlayacağım?

Türkiye'de çocuk olmak zor iki gözüm..

Çocuklar hep çocuk gibi yaşasa mesela.. Hiç biri dilenmese, kağıt toplamasa, mendil satmasa.. Biri özel okullarda okurken diğerinin ayakkabıları yırtık olmasa. Fakirlik karartmasa çocukluğunu kimsenin. 

Çocukları dövmese kimseler. çocuklara kalkan eller kırılsa. 

rüya

bir insanın rüyasında ablasını hapse attırdığını görmesi ve ablasının hiç hesap sormadan bu durumu kabullenip en acıklı haliyle ben hapishanede ne yapacağım diye kederlenmesi ve köpekler gibi pişman olma duygusu acaba bilinçaltımın neresinde ki sorunundan kaynaklanıyor?

yazmak

yazmak istiyor canım. evet yazmalıyım konuşarak da susarak da çekilmiyor bu hayat yazarsam da çekilmeyecek belki de.. belki de hiç yazmamalıyım. belki de hep yazmalıyım. belki de ara ara yazmalıyım. zamanla karar veririm nasıl olsa aceleye hacet yok :p