keşke yapmasaydım..

"bir film seyredersin hayatın değişir" diyordu slogan da sanırım.. tam da öyle olmadı aslında bir tiyatro seyrettim balyoz yemiş gibi oldum. hayatımın kayıp olan kısmını unuttuğum kısmını hatırlattı bana. unuttuğum duyguları, hasretleri, gözyaşlarını, çoşkuyu.. ağlamayı ne kadar özlediğimi fark ettim.. şöyle içimi döke döke.. pişmannım diye diye. Allahım beni bana bırakma.. hayatımın 6 yılını silip 6 yıl öncesinden devam etmek istiyorum her şeye.. ben pişmanım keşke yapmasaydım..

mutsuzluk

hep mutluluk yok zaten ama hep mutsuzluk var.
...
ne dünyaya ne ahrete hayrım var artık. çöp torbası gibi kapıya koymalılar beni. içim bom boş, içim dop dolu.
ateş biriktiriyorum her gün iki dünyalık. hem burada hem orada yanmalık.
sonbahar yaprakları gibi iradesizim. her rüzgar yerimden ediyor beni. düşüyorum, sürünüyorum, parçalanıyorum.. bir tek annemi arıyorum. her şeyini arıyorum. sinirli bakışını, sevişini, sarışını..
anne şefkatin lazım gücüm yetmiyor.. ölecek gibi oluyorum anne kalbim sanki çok geliyor. ben kime çektim anne neden böyle güçsüzüm?

ÜŞÜYORUM HANCI ATIMI HAZIRLASIN

böylece bir bahçe koruyor beni

azarlanmış bir çocuk olmaktan

ve benim yüzüm en yakın handır

yorgun üşümüş yolculara

han!

sanki herkes

ne getiriyor yolculuklardan

varsın selamımı almasın saçaklar

alnım bayat bir somun gibi dağılsın

ben ki yalnızca aspirinle geçirdim bütün bir ortaçağı

ÜŞÜYORUM HANCI ATIMI HAZIRLASIN.

atakan yavuz

göçmen

dumanlar kovalar şehrin uzaklaşan kuşlarını

her yanımda narin bir kalp ağrısı başlar sonra

her yerde içi burulan kalabalıklar yaklaşır bana

önce nasıl öleceğim konuşulur kulaktan kulağa

sonra ıslanıp uçar yorgun bir kelebek

oysa akşam yaklaşmış

uyumuştur ufuktan yatağına dönen sarı benek



ben zaten yaşarken

boyum kadar taşlamıştım kendimi

taşımı şimdi kaybettim bulamam

artık bulamam bu şehirde seni



selim erdoğan

. 3 tane

kaybedecek birşeyi olmayan insanların cesareti var yüreğimde.. hazırım yakmaya bütün gemilerimi. bekleyeni olmayanların acısı gözlerimde ve kül rengi dünya.. denizler bile ıslak bugün.. herşeye ıslandım iliklerime kadar ve herşeyden vazgeçtim iliklerime kadar .. büyük bir yalancıyım artık ben. kendi yalanına inanmaya çalışan büyük bir zavallı. yalanlarla kurduğu dünyayı gerçeklerle anlamaya çalışırken kendi yalanına inanmak zorunda kalan koca bir yalancı. 
ağlasam bitecek herşey.. omuzlarımda taşıyorum bulutlarımı. ben o kadar güçlü değilim diyorum, yine yalan söylüyorum. ben ne kadar güçlüyüm bilmiyorum. 
annem bilir.. şimdi sokulup koynuna ne kadar ağlamak istediğimi bildiği kadar bilir annem herşeyi.. 

zor zamanlarda yaşamak

Fiyakalı hayallerim kurtaramıyor günü.. Çaresiz ve çok zaman kenardan bakıyorum hayatımın akışına. Elma dersiniz çıkarım belki ama armut demeseniz de dışarı başımı uzatacak cesaretim yok. Yenilgiyi kabul etmiş olarak başladığım bir hayatın faturasını kime keseyim? Hesabını kime sorayım? Suçlamıyorum kimseyi.. kim ne yapabilir ki? içimde taşıyorum yalnızlığımı nereye gidersem hep şuramda. Gerçekleşmeyen hayallerim ve vazgeçişlerimin yanında..

İnsanların kardeş olacağı günü bekliyorum. çok bekleyeceğimi biliyorum.. bu son fiyakalı hayalim bundan da vazgeçersem neye tutunur nasıl yaşarım?